USD3.157₪0.00%EUR3.5516₪+0.59%GBP4.2557₪+0.49%CHF3.8617₪+0.23%CAD2.2614₪+0.10%AUD2.2133₪+0.41%
×

Job 29:13

Bible du Rabbinat 1899 [fr]

29

1 וַיֹּ֣סֶף אִ֭יּוֹב שְׂאֵ֥ת מְשָׁל֗וֹ וַיֹּאמַֽר׃ Job, poursuivant l’exposé de son thème, dit:
2 מִֽי־יִתְּנֵ֥נִי כְיַרְחֵי־קֶ֑דֶם כִּ֝ימֵ֗י אֱל֣וֹהַּ יִשְׁמְרֵֽנִי׃ Ah! Que ne suis-je tel que j’étais aux temps passés, aux jours où Dieu me protégeait;
3 בְּהִלּ֣וֹ נֵ֭רוֹ עֲלֵ֣י רֹאשִׁ֑י לְ֝אוֹר֗וֹ אֵ֣לֶךְ חֹֽשֶׁךְ׃ où son flambeau brillait sur ma tête, et où sa lumière me guidait dans les ténèbres;
4 כַּאֲשֶׁ֣ר הָ֭יִיתִי בִּימֵ֣י חׇרְפִּ֑י בְּס֥וֹד אֱ֝ל֗וֹהַּ עֲלֵ֣י אׇהֳלִֽי׃ tel que j’étais aux jours de mon automne, alors que l’amitié de Dieu s’étendait sur ma demeure;
5 בְּע֣וֹד שַׁ֭דַּי עִמָּדִ֑י סְבִ֖יבוֹתַ֣י נְעָרָֽי׃ que le Tout-Puissant était encore avec moi et que j’étais entouré de mes jeunes gens;
6 בִּרְחֹ֣ץ הֲלִיכַ֣י בְּחֵמָ֑ה וְצ֥וּר יָצ֥וּק עִ֝מָּדִ֗י פַּלְגֵי־שָֽׁמֶן׃ quand je baignais mes pieds dans la crème, et que le rocher ruisselait pour moi de flots d’huile!
7 בְּצֵ֣אתִי שַׁ֣עַר עֲלֵי־קָ֑רֶת בָּ֝רְח֗וֹב אָכִ֥ין מוֹשָׁבִֽי׃ Quand je me dirigeais vers la Porte, au seuil de la cité, et fixais mon siège sur la place publique,
8 רָא֣וּנִי נְעָרִ֣ים וְנֶחְבָּ֑אוּ וִ֝ישִׁישִׁ֗ים קָ֣מוּ עָמָֽדוּ׃ les jeunes, en me voyant, se cachaient; les vieillards se levaient et se tenaient debout.
9 שָׂ֭רִים עָצְר֣וּ בְמִלִּ֑ים וְ֝כַ֗ף יָשִׂ֥ימוּ לְפִיהֶֽם׃ Les grands retenaient leurs paroles et posaient la main sur la bouche.
10 קוֹל־נְגִידִ֥ים נֶחְבָּ֑אוּ וּ֝לְשׁוֹנָ֗ם לְחִכָּ֥ם דָּבֵֽקָה׃ La voix des seigneurs expirait sur leurs lèvres, et leur langue se collait à leur palais;
11 כִּ֤י אֹ֣זֶן שָׁ֭מְעָה וַֽתְּאַשְּׁרֵ֑נִי וְעַ֥יִן רָ֝אֲתָ֗ה וַתְּעִידֵֽנִי׃ car l’oreille qui m’entendait me proclamait heureux, et l’œil qui me voyait rendait témoignage pour moi.
12 כִּֽי־אֲ֭מַלֵּט עָנִ֣י מְשַׁוֵּ֑עַ וְ֝יָת֗וֹם וְֽלֹא־עֹזֵ֥ר לֽוֹ׃ C’est que je sauvais le pauvre, criant au secours, et l’orphelin sans soutien.
13 בִּרְכַּ֣ת אֹ֭בֵד עָלַ֣י תָּבֹ֑א וְלֵ֖ב אַלְמָנָ֣ה אַרְנִֽן׃ La bénédiction du désespéré allait à moi, et je mettais de la joie au cœur de la veuve.
14 צֶ֣דֶק לָ֭בַשְׁתִּי וַיִּלְבָּשֵׁ֑נִי כִּֽמְעִ֥יל וְ֝צָנִ֗יף מִשְׁפָּטִֽי׃ Je me revêtais d’équité comme d’une parure, mon esprit de justice était mon manteau et mon turban.
15 עֵינַ֣יִם הָ֭יִיתִי לַעִוֵּ֑ר וְרַגְלַ֖יִם לַפִּסֵּ֣חַ אָֽנִי׃ J’étais les yeux de l’aveugle, j’étais les pieds du boiteux.
16 אָ֣ב אָ֭נֹכִֽי לָאֶבְיוֹנִ֑ים וְרִ֖ב לֹא־יָדַ֣עְתִּי אֶחְקְרֵֽהוּ׃ J’étais un père pour les malheureux; la cause de l’inconnu, je l’étudiais à fond.
17 וָ֭אֲשַׁבְּרָה מְתַלְּע֣וֹת עַוָּ֑ל וּ֝מִשִּׁנָּ֗יו אַשְׁלִ֥יךְ טָֽרֶף׃ Je brisais la mâchoire du malfaiteur, et j’arrachais la proie d’entre ses dents.
18 וָ֭אֹמַר עִם־קִנִּ֣י אֶגְוָ֑ע וְ֝כַח֗וֹל אַרְבֶּ֥ה יָמִֽים׃ Et je disais: "Je finirai avec mon nid; comme le phénix je vivrai de longs jours.
19 שׇׁרְשִׁ֣י פָת֣וּחַ אֱלֵי־מָ֑יִם וְ֝טַ֗ל יָלִ֥ין בִּקְצִירִֽי׃ Ma racine sera en contact avec l’eau, la rosée se posera, la nuit, sur mon branchage.
20 כְּ֭בוֹדִי חָדָ֣שׁ עִמָּדִ֑י וְ֝קַשְׁתִּ֗י בְּיָדִ֥י תַחֲלִֽיף׃ Ma gloire se renouvellera sans cesse, et mon arc se rajeunira dans ma main."
21 לִֽי־שָׁמְע֥וּ וְיִחֵ֑לּוּ וְ֝יִדְּמ֗וּ לְמ֣וֹ עֲצָתִֽי׃ Ils m’écoutaient, pleins d’attente; ils faisaient silence pour entendre mon avis.
22 אַחֲרֵ֣י דְ֭בָרִי לֹ֣א יִשְׁנ֑וּ וְ֝עָלֵ֗ימוֹ תִּטֹּ֥ף מִלָּתִֽי׃ Quand j’avais fini de parler, ils ne répliquaient pas, et mes discours s’épandaient sur eux.
23 וְיִחֲל֣וּ כַמָּטָ֣ר לִ֑י וּ֝פִיהֶ֗ם פָּעֲר֥וּ לְמַלְקֽוֹשׁ׃ Ils m’attendaient comme la pluie; ils ouvraient la bouche comme pour l’ondée printanière.
24 אֶשְׂחַ֣ק אֲ֭לֵהֶם לֹ֣א יַאֲמִ֑ינוּ וְא֥וֹר פָּ֝נַ֗י לֹ֣א יַפִּילֽוּן׃ Je leur souriais et ils n’osaient y croire; jamais ils n’éteignaient le rayonnement de ma face.
25 אֶ֥בְחַ֣ר דַּרְכָּם֮ וְאֵשֵׁ֢ב רֹ֥֫אשׁ וְ֭אֶשְׁכּוֹן כְּמֶ֣לֶךְ בַּגְּד֑וּד כַּאֲשֶׁ֖ר אֲבֵלִ֣ים יְנַחֵֽם׃ Volontiers j’allais vers eux, m’asseyant à leur tête, et j’étais comme un roi dans son armée, comme quelqu’un: qui console des affligés.

Miqra according to the Masorah · Licence: CC BY-SA · Source
Bible du Rabbinat 1899 [fr] · Licence: Public Domain · Source

Job 29:13 dans toutes les traductions

עברית · Miqra according to the Masorah

בִּרְכַּ֣ת אֹ֭בֵד עָלַ֣י תָּבֹ֑א וְלֵ֖ב אַלְמָנָ֣ה אַרְנִֽן׃

Licence: CC BY-SA

English · The Holy Scriptures: A New Translation (JPS 1917)

The blessing of him that was ready to perish came upon me; and I caused the widow’s heart to sing for joy.

Licence: Public Domain

עברית · Tanach with Ta'amei Hamikra

בִּרְכַּ֣ת אֹ֭בֵד עָלַ֣י תָּבֹ֑א וְלֵ֖ב אַלְמָנָ֣ה אַרְנִֽן׃

Licence: Public Domain

עברית · Tanach with Text Only

ברכת אבד עלי תבא ולב אלמנה ארנן

Licence: Public Domain

עברית · Tanach with Nikkud

בִּרְכַּת אֹבֵד עָלַי תָּבֹא וְלֵב אַלְמָנָה אַרְנִן׃

Licence: Public Domain

English · The Rashi Ketuvim by Rabbi Shraga Silverstein

The blessing of the lost one was bestowed upon me [(for I supported his wife and children)] and I brought joy to the widow's heart [(by allying myself with her)].

Licence: CC BY

Français · Bible du Rabbinat 1899 [fr]

La bénédiction du désespéré allait à moi, et je mettais de la joie au cœur de la veuve.

Licence: Public Domain

Deutsch · Die Heilige Schrift, trans. Dr. Simon Bernfeld, Berlin, 1902 - German [de]

Der Segen der Verlorenen kam auf mich, und das Herz der Witwen erfreute ich.

Licence: Public Domain

Polski · Bible in Polish, trans. Izaak Cylkow, 1841 - 1908 [pl]

Błogosławieństwo ginącego przychodziło na mnie, a serce wdowy rozweselałem. 

Licence: Public Domain

ייִדיש · Yehoyesh's Yiddish Tanakh Translation [yi]

די ברכה פֿון דעם אומגליקלעכן פֿלעגט קומען אױף מיר, און דאָס האַרץ פֿון דער אלמנה פֿלעג איך דערפֿרײען.

Licence: Public Domain

Esperanto · La Malnova Testamento, L.L.Zamenhof [eo]

Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis ĝojigata de mi.

Licence: Public Domain

Commentaires sur Job 29:13

Rashi

English

The blessing of the lost who died because of his iniquity and was banished.

would come upon me because I would sustain his children and his wife. Our Sages said, however, that he [Job] would rob the orphans of their field, improve it and [then] return it to them (Baba Bathra 16a). But the simple meaning of the verse does not appear to be so, for no one is called אובד, but a thing that is itself lost, like (Ps. 31:13), “like a lost vessel”; and so (ibid. 119:176), “I have gone astray like a lost sheep”, (Jer. 50:6), “lost sheep.”

and I would make the widow’s heart sing for joy for he would attach his name to widows, saying, “She is my kinswoman,” or “I will marry her,” in order that men should be anxious to marry her.

The Judaica Press complete Tanach with Rashi, translated by A. J. Rosenberg · Licence: CC-BY · Commentaire complet sur Sefaria

Ralbag (Gersonides)

עברית

ארנין. אעמיד בשמחה וברננה:

מתלעות. הם השינים אשר יטרפו בהם הבעלי חיים בעלי המתלעות והנה אמר זה דרך משל להורות כי הוא היה מכניע הרשע ומכריחו להשיב מה שהיה חומס:

On Your Way · Licence: Public Domain · Commentaire complet sur Sefaria